ریاضی چیست؟ تاریخچه مختصر ریاضی ها بشر نخستین نسبت به اعداد بیگانه بود و شمارش شی ها دور و بر خویش را به حسب غریزه یعنی همانگونه كه از جملهً مرغ خانگی تعداد جوجه هایش را میداند ایفا می بخشید ولی به زودی ناچار شد وسیله شمارش ظریف تری بوجود آورد لذا به كمك انگشتان دست دستگاه شماری پدید آورد كه مبنای آن ۶۰ معلم خصوصی ریاضی در همدان بود.
این دستگاه شمار كه بسیار غامض است سابق ترین دستگاه شماری میباشد كه اثراتی از آن در كهن ترین مدارك جانور یعنی نوشته های سومری مشاهده میشود. سومریها كه تمدنشان مرتبط با حدود هزار سال پیش از به دنیا آمدن مسیح میباشد در جنوب در میان النهرین یعنی حوزه میان دو رود دجله و فرات ساكن بودند. آنان نزدیک به ۲۵۰۰ سال پیش از به دنیاآمدن با امپراطوری سامی عكاد متحد شدند و امپراطوری و فرهنگ و تمدن آشوری را پدید آوردند. اولیه دانشمند پر اسم و رسم یونانی طالس ملطلی (۶۳۹- ۵۴۸ ق. م.) میباشد كه در پیدایش علم ها نقش مهمی به ذمه داشت و می اقتدار او را موجد علم ها فیزیك، نجوم و هندسه دانست. در اوایل قرن ششم ق. م. فیثاغورث (۵۷۲-۵۰۰ ق. م.) از همسایه ساموس یونان كم كم ریاضی ها را بر مبنا و مهم قرار اعطا کرد و به ساخت مكتب فلسفی خود کارایی گماشت. بعد از فیثاغورث بایستی از زنون فیلسوف و ریاضیدان یونانی كه در ۴۹۰ ق. م. در ایلیا متولد گردیدهاست اسم ببریم. در اوایل نصفه دوم قرن پنجم بقراط از همسایه كیوس قضایای پراکنده آن فرصت را توده كرد و در واقعیت همین قضایا میباشد كه مبانی هندسه تازه مارا تشكیل میدهند. در قرن چهارم پیش از به دنیا آمدن افلاطون در گلشن آكادموس در آتن مكتبی ساختوساز كرد كه خیر قرن پس از وی نیز همچنان برپا ماند. این فیلسوف تعالی به تكمیل منطق كه ركن مهم ریاضی ها میباشد کارایی گماشت و چندی سپس منجم و ریاضی دان معاصر او ادوكس با ساختوساز تئوری نسبتها نماد بخشید كه كمیات اندازه نگرفتنی كه تا آن فرصت در مسیر علم ها ریاضی گودالی حفر كرده بود هیچ چیز غیرعادی ندارد و می قدرت مانند بقیه اعداد قواعد اکانت را در امر آنها به كار موفقیت.
در قرن دوم ق. م. اسم فقط ریاضی دانی كه بیشتراز همگی تجلی داشت ابرخس یا این که هیپارك بود. این ریاضیدان و منجم گران قدر گامهای بلند و استادانه ای در دانش نجوم برداشت و مثلثات را نیز ابداع كرد. بطلمیوس كه به احتمال کارکشته با امپراطوران بطالسه هیچگونه ارتباطی ندارد در تعقیب افكار هیپارك بسیار كوشید. در سال ۶۲۲ م. كه حضرت محمد (ص) از مكه مهاجرت نمود در واقع شروع شكفتگی فرهنگ و تمدن اسلام بود. در طول مأمون خلیفه عباسی فرهنگ اسلام به حد اعتلای خویش رسید به نحوی كه از میانه قرن هشتم تا اواخر قرن یازدهم گویش عربی گویش علمی در بین المللی شد. از ریاضیدانان والا اسلامی این عصر یكی خوارزمی میباشد كه در سال ۸۲۰ به هنگام خلافت مأمون در بغداد كتاب دارای اسم و رسم الجبر و المقابله را نوشت.
دیگر ابوالوفا (۹۹۸-۹۳۸) میباشد كه جداول مثلثاتی ذیقیمتی پدید آورد و بالاخره محمد بن هیثم (۱۰۳۹-۹۶۵) پر اسم و رسم به الحسن را بایستی اسم پیروزی كه مالک تألیفات اکثری در ریاضی ها و نجوم میباشد. قرنها وسطی از قرن پنجم تا قرن دوازدهم یكی از دردناكترین ادوار تاریخی اروپاست. عوام مردم در منتهای فلاكت و سیاه بختی به رمز می بردند. پررنگ ترین نامهایی كه درین عصر مراعات می نماییم در مرحله اولیه لئونارد بوناكسی (۱۲۲۰-۱۱۷۰) ریاضیدان ایتالیایی میباشد. دیگر نیكلاارسم فرانسوی میباشد كه بایستی اورا پیش گام هندسه تحلیلی دانست. در قرنها پانزدهم و شانزدهم پژوهشگران ایتالیایی و شاگردان آلمانی آن ها در اکانت عددی جبر و مكانیك ترقیات شایان نمودند. در اواخر قرن شانزدهم در فرانسه فردی به اسم فرانسوا ویت (۱۶۰۳-۱۵۴۰م) به توسعه و گسترش علم ها ریاضی سرویس ها ارزندهای نمود. او یكی از واضعین تعالی دانش جبر و رویا رویی نو و در عین حالا هندسه دان قابلی بود. كوپرنیك (۱۵۴۳-۱۴۷۳) منجم گران قدر لهستانی در وسط قرن شانزدهم دركتاب دارای شهرت خویش به اسم درباره روزگار اجسام آسمانی منظومه خورشیدی را به این شکل ارائه بخشید:
۱) مركز منظومه خورشیدی خورشید میباشد خیر زمین.
۲)
ریاضی چیست؟ تاریخچه مختصر ریاضی ها بشر نخستین نسبت به اعداد بیگانه بود و شمارش شی ها دور و بر خویش را به حسب غریزه یعنی همانگونه كه از جملهً مرغ خانگی تعداد جوجه هایش را میداند ایفا می بخشید ولی به زودی ناچار شد وسیله شمارش ظریف تری بوجود آورد لذا به كمك انگشتان دست دستگاه شماری پدید آورد كه مبنای آن ۶۰ معلم خصوصی ریاضی در همدان بود.
این دستگاه شمار كه بسیار غامض است سابق ترین دستگاه شماری میباشد كه اثراتی از آن در كهن ترین مدارك جانور یعنی نوشته های سومری مشاهده میشود. سومریها كه تمدنشان مرتبط با حدود هزار سال پیش از به دنیا آمدن مسیح میباشد در جنوب در میان النهرین یعنی حوزه میان دو رود دجله و فرات ساكن بودند. آنان نزدیک به ۲۵۰۰ سال پیش از به دنیاآمدن با امپراطوری سامی عكاد متحد شدند و امپراطوری و فرهنگ و تمدن آشوری را پدید آوردند. اولیه دانشمند پر اسم و رسم یونانی طالس ملطلی (۶۳۹- ۵۴۸ ق. م.) میباشد كه در پیدایش علم ها نقش مهمی به ذمه داشت و می اقتدار او را موجد علم ها فیزیك، نجوم و هندسه دانست. در اوایل قرن ششم ق. م. فیثاغورث (۵۷۲-۵۰۰ ق. م.) از همسایه ساموس یونان كم كم ریاضی ها را بر مبنا و مهم قرار اعطا کرد و به ساخت مكتب فلسفی خود کارایی گماشت. بعد از فیثاغورث بایستی از زنون فیلسوف و ریاضیدان یونانی كه در ۴۹۰ ق. م. در ایلیا متولد گردیدهاست اسم ببریم. در اوایل نصفه دوم قرن پنجم بقراط از همسایه كیوس قضایای پراکنده آن فرصت را توده كرد و در واقعیت همین قضایا میباشد كه مبانی هندسه تازه مارا تشكیل میدهند. در قرن چهارم پیش از به دنیا آمدن افلاطون در گلشن آكادموس در آتن مكتبی ساختوساز كرد كه خیر قرن پس از وی نیز همچنان برپا ماند. این فیلسوف تعالی به تكمیل منطق كه ركن مهم ریاضی ها میباشد کارایی گماشت و چندی سپس منجم و ریاضی دان معاصر او ادوكس با ساختوساز تئوری نسبتها نماد بخشید كه كمیات اندازه نگرفتنی كه تا آن فرصت در مسیر علم ها ریاضی گودالی حفر كرده بود هیچ چیز غیرعادی ندارد و می قدرت مانند بقیه اعداد قواعد اکانت را در امر آنها به كار موفقیت.
در قرن دوم ق. م. اسم فقط ریاضی دانی كه بیشتراز همگی تجلی داشت ابرخس یا این که هیپارك بود. این ریاضیدان و منجم گران قدر گامهای بلند و استادانه ای در دانش نجوم برداشت و مثلثات را نیز ابداع كرد. بطلمیوس كه به احتمال کارکشته با امپراطوران بطالسه هیچگونه ارتباطی ندارد در تعقیب افكار هیپارك بسیار كوشید. در سال ۶۲۲ م. كه حضرت محمد (ص) از مكه مهاجرت نمود در واقع شروع شكفتگی فرهنگ و تمدن اسلام بود. در طول مأمون خلیفه عباسی فرهنگ اسلام به حد اعتلای خویش رسید به نحوی كه از میانه قرن هشتم تا اواخر قرن یازدهم گویش عربی گویش علمی در بین المللی شد. از ریاضیدانان والا اسلامی این عصر یكی خوارزمی میباشد كه در سال ۸۲۰ به هنگام خلافت مأمون در بغداد كتاب دارای اسم و رسم الجبر و المقابله را نوشت.
دیگر ابوالوفا (۹۹۸-۹۳۸) میباشد كه جداول مثلثاتی ذیقیمتی پدید آورد و بالاخره محمد بن هیثم (۱۰۳۹-۹۶۵) پر اسم و رسم به الحسن را بایستی اسم پیروزی كه مالک تألیفات اکثری در ریاضی ها و نجوم میباشد. قرنها وسطی از قرن پنجم تا قرن دوازدهم یكی از دردناكترین ادوار تاریخی اروپاست. عوام مردم در منتهای فلاكت و سیاه بختی به رمز می بردند. پررنگ ترین نامهایی كه درین عصر مراعات می نماییم در مرحله اولیه لئونارد بوناكسی (۱۲۲۰-۱۱۷۰) ریاضیدان ایتالیایی میباشد. دیگر نیكلاارسم فرانسوی میباشد كه بایستی اورا پیش گام هندسه تحلیلی دانست. در قرنها پانزدهم و شانزدهم پژوهشگران ایتالیایی و شاگردان آلمانی آن ها در اکانت عددی جبر و مكانیك ترقیات شایان نمودند. در اواخر قرن شانزدهم در فرانسه فردی به اسم فرانسوا ویت (۱۶۰۳-۱۵۴۰م) به توسعه و گسترش علم ها ریاضی سرویس ها ارزندهای نمود. او یكی از واضعین تعالی دانش جبر و رویا رویی نو و در عین حالا هندسه دان قابلی بود. كوپرنیك (۱۵۴۳-۱۴۷۳) منجم گران قدر لهستانی در وسط قرن شانزدهم دركتاب دارای شهرت خویش به اسم درباره روزگار اجسام آسمانی منظومه خورشیدی را به این شکل ارائه بخشید:
۱) مركز منظومه خورشیدی خورشید میباشد خیر زمین.
۲)
مفاهیم ریاضی